Expertiseportaal van de Hogeschool Gent

Engels

Onderzoek naar de viooltechniek in de negentiende eeuw, toegepast op het Duitse repertoire

Project: Doctoraatsproject

  • Cnop, Ann (Doctoraatsstudent)
  • Moccia, Alessandro (Promotor HoGent)
  • Maes, Francis , Universiteit Gent, Vakgroep Kunst, Muziek- en Theaterwetenschappen, België (Promotor Universiteit)

Vertrekkende vanuit de vraag of er chin-on of chin-off gespeeld werd en wat de invloed hiervan was op de viooltechniek, wil dit onderzoek komen tot enerzijds een representatief klinkend resultaat in de vorm van concerten, klank- en beeldopnames en anderzijds tot een algemene leidraad voor een historisch geïnformeerde uitvoering van de viooltechniek in de besproken periode.

De viooltechniek van de vroege 17de eeuw tot de late 18de eeuw is de afgelopen 40 jaar danig bestudeerd, wat geresulteerd heeft in een sterke en bloeiende ‘oude-muziek-beweging’. Het onderzoek naar de 19de eeuwse viooltechniek daarentegen, staat nog in de kinderschoenen, alhoewel het repertoire veelvuldig wordt aangesneden door orkesten die op een historisch geïnformeerde wijze zeggen te musiceren.

Het ontbreken van grondig onderzoek naar de volgens mij heel aparte Romantische muzikale taal, maakt dat men ofwel kiest voor een uitvoeringspraktijk die aanleunt bij ofwel die uit de 18de ofwel die uit de na- oorlogse 20ste eeuw. In viooltechnische termen gesproken wordt er nu heel vaak overgegaan tot enerzijds de barokke techniek of anderzijds de moderne viooltechniek.

Er zijn publicaties verschenen met betrekking tot de 19de eeuwse viooltechniek, maar zij spreken enkel over een algemene 19de eeuwse viooltechniek terwijl er volgens mij echt wel regionale verschillen waren, zowel wat betreft de basishouding als de specifieke viooltechnieken. Hetgeen ook ontbreekt is een op de praktijk gericht onderzoek.

Er kan niet gesproken worden over dé 19de eeuwse viooltechniek omdat het verschil in repertoire dat het moest dienen enorm verschillend was per regio. Het esthetisch verschil tussen het Duitse en Franse 19de eeuwse repertoire valt niet te ontkennen. De radicale toepassing van de romantische esthetiek op de muziek is vooral gedocumenteerd in de ontwikkeling van het sololied, de pianomuziek en het pianospel. De vraag dringt zich op of de vioolliteratuur op een vergelijkbare wijze blijk geeft van een dergelijke romantisering van de muzikale taal. Een beter begrip van de viooltechniek kan misschien een nieuw licht werpen op het probleem en aantonen dat het vioolspel wel degelijk een eigen vorm van “romantisering” ontwikkelde. 

StatusIn uitvoering
Periode15/10/1314/10/19
URLhttp://www.anncnop.be

Verwante onderzoeksoutput