Expertise portal University College Ghent

Dutch

Letter Home

Output: Audio-visualFilm

Letter Home is een brief zonder woorden. Er wordt gesproken, maar niet door de auteur. En de taal klinkt Oosters, onbegrijpelijk voor de meeste westerse oren. Het is tegelijk een brief zonder beelden, tenminste: geen helder te omschrijven beelden. Nadat An van. Dienderen diverse kritische documentaires realiseerde, waarin de ontmoeting met een andere cultuur telkens vrij expliciet werd geproblematiseerd, volstaat ze nu plots met een quasi abstracte beeldenstroom. Dit is evenwel geen afstandelijke, autonome data-kunst, zoals de zuiver computergegeneerde pixel-patronen van bijvoorbeeld Casey Reas. Als een enveloppe vol gedroogde en verkruimelde bloemblaadjes valt haar korte film uiteen in een chaotische mozaïek van kleuren, impressionistische pixels, die door flarden van concrete geluiden toch nog enigszins geduid kunnen worden.
van. Dienderen bewerkte daartoe haar oorspronkelijke beeldmateriaal, opgenomen met een modale camcorder, door algoritmes in de war te sturen. Hierdoor treedt de materialiteit, de textuur van het elektronische beeld op de voorgrond. We zien de wereld als door een raam vol waterspatten, die elke beweging vertekenen, of die plots lijken te verstarren als ijsbloemen. Zoals Patrick Bokanowski voor zijn films (met name La Plage en Au Bord du Lac) telkens zijn eigen, imperfecte lenzen vervaardigde om een niet gestandaardiseerde kijk op zijn omgeving te evoceren, zo ‘vertekent’ van. Dienderen vertrouwde, toeristische beelden door haar opnames digitaal te subverteren.
Op één concrete tekstverwijzing na (de kaft van Rupert Cox’ boek The culture of copying in Japan) bevat deze dagboekfilm geen enkele concrete informatie. De kijker wordt op zijn of haar eigen automatismen teruggeworpen om de realiteit achter de beelden te reconfigureren. En toch is dit allesbehalve een cryptische film, eerder een suggestieve choreografie van kleuren en vormen. Een electronisch vuurwerk van efemeer oplichtende puntjes. Niet toevallig heerst in Japan nog een sterke traditie inzake vuurwerk. Daar wordt het ‘hanabi’ genoemd: 'hana' is het woord voor bloem, 'bi’ is vuur: bloemvuur dus. Letter Home is een a-typische documentaire, waarin van. Dienderen het plastische potentieel van het digitale coloriet verkiest boven het clichématig registreren van wat we al te makkelijk aanvaarden als couleur locale. (Edwin Carels)
Original languageOther
Reasons for production
  • Own initiative
StatePublished - 2015

ID: 15725021